Portal informacyjno-historyczny

Polak, który zamordował cara. Po zamachu ukarano go niezwykle okrutnie. A nowy car rozpętał piekło kolejnych represji…

w Historia do 1918 r.

(629)

 

13 marca 1881 r. młody Polak Ignacy Hryniewiecki zabił cara Rosji Aleksandra II w stolicy jego imperium i sam zginął w tym zamachu. Do tej samej organizacji należał młody Józef Piłsudski i jego brat Bronisław.

Sprawę dodatkowo komplikują Białorusini ze swą specyficzną „polityką historyczną”, rodem z archiwum NKWD. Mówią, że Hryniewiecki był „białoruskim rewolucjonierem”. Jak wiadomo, „białoruskie rewolucjoniery” (do nich zaliczają też Tadeusza Kościuszkę) marzyli zawsze o 17 września 1939 i o „wyzwoleniu białoruskiego ludu spod panowania jaśniepanów polskich”…

Ignacy Hryniewiecki, syn Joachima, był polskim szlachcicem herbu Przeginia. Ukończył gimnazjum w Białymstoku, potem studiował w Petersburgu i działał w rosyjskiej, antycarskiej organizacji Narodnaja Wola, tak jak wielu młodych, ideowych Polaków, studiujących w Rosji i szukających zemsty na znienawidzonym carze Aleksandrze II (bez względu na to, w jakiej organizacji), który po upadku Powstania Styczniowego (rządził Rosją od roku 1855) w sposób bezwzględny i okrutny prześladował powstańców, ich rodziny i tych wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób pomogli powstańcom lub byli o tę pomoc podejrzewani.

Sumienie mnie nagli, abym podniósł głos przeciwko potężnemu mocarzowi, którego kraje rozciągają się aż do bieguna […]. Monarcha ten prześladuje z dzikim okrucieństwem naród polski i podjął dzieło bezbożne wytępienia religii katolickiej w Polsce

– mówił papież Pius IX w roku 1864, jeszcze w czasie powstania.

Po powstaniu dzikie okrucieństwo „reformatora” (uwłaszczył chłopów, żeby nie popierali powstania…) sięgnęło zenitu. Wielu powstańców zostało zamordowanych już po wzięciu do niewoli. Około 60 tysięcy zesłano na Sybir. Rabowano polskie majątki i oddawano je „zasłużonym” oficerom rosyjskim. Zaczęła się dzika rusyfikacja Polaków, znana nam choćby z powieści Stefana Żeromskiego Syzyfowe prace.

W 1867 zniesiono resztki autonomii Królestwa Polskiego, nazywanego teraz „Krajem Prywislanskim”.

800px-Konstantin_Makovsky_Alexander_II_na_smertnom_odre_1881W roku 1875 młody Hryniewiecki rozpoczął studia matematyczne w Instytucie Technologicznym w Sankt Petersburgu. Szybko nawiązał współpracę z Narodną Wolą. 13 marca 1881 w Sankt Petersburgu, na Nabrzeżu Jekatierińskim, rzucił bombę w powóz cara Aleksandra II, od której zginął zarówno car, jak i 26-letni Polak. Przed śmiercią cierpiał bardzo, umarł dopiero kilka godzin po zamachu.

Następca Aleksandra II – Aleksander III – przeżył kilka zamachów na swe życie. Z pierwszym zamachem związani byli bracia Piłsudscy. Bronisław i młodszy Józef („Ziutek”), późniejszy marszałek Polski, zostali wtedy zesłani na Sybir.

Aleksander III nienawidził Polaków i… Żydów, obwiniał ich za wszelkie zło w swoim imperium i prześladował na różne sposoby.

Piotr Szubarczyk, źródło: Wolna Polska

Zostaw swój komentarz

Redakcja serwisu Niezłomni.com nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zawartych w komentarzach użytkowników. Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu.
Loading Facebook Comments ...
Redakcja serwisu Niezłomni.com nie ponosi odpowiedzialności za treść wypowiedzi zawartych w komentarzach użytkowników. Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu.

2 komentarze

    • Pan Stefan. Szkoda,ze z tej całej tragicznej historii zauważył Pan tylko Żydów…i ich niby współpracy z Rosjanami i ze uwłaszczyli majątki Polaków. Czy może pan przytoczyć jakieś linki lub dowody na to…,a jeżeli nie ma nic aby te brednie potwierdzić, to niech poprosi przebaczenia u Matki Boskiej, Królowej Polski, Żydówki z krwi i kości…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

*

Najnowsze z Historia do 1918 r.

Idź na górę